دیگر نیازی نیست حدس بزنید که آیا لامپهای UV شما واقعاً کار میکنند یا خیر.
بیشتر دستگاههای UV-C، در واقع مانند جعبههای سیاه عمل میکنند؛ شما کلید را فعال میکنید، لامپها روشن میشوند، اما فقط امیدوارید که این لامپها واقعاً باکتریها را از بین ببرند. اما روزی، وقتی که خودتان بررسی میکنید، متوجه میشوید که یکی از لامپها هفتهها پیش خراب شده است. این روش، روشی استرسزا برای مدیریت چنین تجهیزاتی است.
ما این مشکل را با قرار دادن سیستم نظارت بر مصرف انرژی در مدار لامپها، برطرف میکنیم.
علم پشت این روش (به زبان ساده):
این لامپها برای از بین بردن باکتریها، به تخلیه الکترونی با فشار خاصی نیاز دارند؛ این کار برای رسیدن به طول موج ۲۵۳.۷ نانومتر لازم است. وقتی که با تعداد زیادی لامپ سروکار دارید، لازم است که هر لامپ از یک ولتاژ و توان یکسان استفاده کند تا میزان انرژی مصرفی یکنواخت باشد.
با ردیابی مصرف جریان در زمان واقعی، میتوانیم متوجه شویم که لامپ در حال خراب شدن است. اگر مصرف انرژی کاهش یابد، معمولاً به این معناست که الکترود لامپ خراب شده یا شیشه کوارتز آن کثیف شده است. شما میتوانید قبل از اینکه لامپ کاملاً خراب شود، متوجه این موضوع شوید.
حذف فهرستهای چک دستی:
با استفاده از فناوری IoT، میتوانید دقیقاً بدانید که هر گروه از لامپها چه مقدار انرژی مصرف میکنند. این کار بسیار کمککننده است؛ شما میتوانید لامپهایی که در حال خراب شدن هستند را قبل از اینکه کاملاً خراب شوند، تعویض کنید. دیگر نیازی نیست هر ۹۰۰۰ ساعت لامپها را تعویض کنید؛ فقط کافی است به دادهها نگاه کنید و لامپها را در زمان مناسب تعویض کنید.
معایب این روش:
البته، این روش کاملاً بدون معایب نیست؛ استفاده از این تجهیزات باعث میشود که کابینت الکتریکی شما کمی شلوغتر شود. همچنین، نیاز به یک اتصال شبکه پایدار و یک گیتوی به منظور پردازش تمام این دادهها وجود دارد. این کار در مرحله راهاندازی، تعداد کمی سیم را افزایش میدهد.
فکر کردن در مقیاس بزرگ:
برای کسانی که سیستمهای بزرگی را ایجاد میکنند، این روش بسیار جالب است. شما میتوانید یک کلید مرکزی داشته باشید و بار الکتریکی را تنظیم کنید. اگر یک منطقه خالی باشد، میتوانید از راه دور برق آن را قطع کنید تا هزینه برق کاهش یابد. این روش دیگر یک ابزار ساده نیست؛ بلکه به یک دارایی هوشمند تبدیل میشود که شما میتوانید آن را کنترل کنید.